Indoor Drachten (4 februari 2012)

@marchelt

Sta je op en zie je op de thermometer staan op -21. Brrrrrrr… gelukkig hebben we een indoorwedstrijd. Dit keer in Drachten. Met 3 pupillen en 4 junioren zijn we vertrokken. Wie mij volgt op Twitter (@marchelt) had de wedstrijd kunnen volgen. Voor diegene die dat niet doen, hier een verslag in Twitterstijl.

·  Jarno is aan het hoogspringen, Lieke en Janna zo sprint. #start78 #drachten

·  Jarno 1,05 m op hoog. Meisjes netjes gesprint, tijden onbekend. #start78 #drachten

·  4,64 m voor Lieke, 4,19 m voor Janna bij kogel. #start78 #drachten

·  Jarno 7.3 op sprint. Viel hem tegen. #start78 #drachten

·  Yes, kogel van Jarno 7,36 m! #start78 #drachten

·  Rosalie 6.8, Demi 7.0, Thirza 7.5 op sprint. #start78 #drachten

·  Wolter heeft 9.7 op de sprint. De junioren beginnen nu aan hoog. Lange zit dus. #start78 #drachten

·  Op 0,90 m is Wolter eruit. Thirza bleef ook op 90 cm steken. #start78 #drachten

·  Rosalie 1,25 m en Demi een pr met 1,35 m! #start78 #drachten

·  Laatste onderdeel voor de meiden: kogel. Dan Wolter nog en dan zijn we klaar. #start78 #drachten

·  Spannend, Demi trok aan het langste eind. Met 8 punten was ze vandaag net iets beter. Hoog van haar was great. Wachten op Wolter nu. #start78 #drachten

·  Thirza werd 14^de. Wolter heeft 4,24 m voor het eerst met 3kg. #start78 #drachten

·  Zie net dat Ik Rosalie ben vergeten te noemen. Sorry. Zij werd 4^de net achter Demi. #drachten #start78

Solana Atletiek Indoor te Dronten

Marchel Tissingh

 

28 december 2011

Tijdens de kerstvakantie hield AV Flevodelta voor de 3^e keer de Solana Atletiek Indoor. Ook dit jaar waren we weer met een aantal atleten aanwezig.

Bij de jongens pupillen C kwamen Job en Sem Klein Velderman in actie. Je hebt het wel vaker dat tweelingen dingen hetzelfde doen. Bij de 30m sprint lopen Job en Sem exact dezelfde tijd en daarmee direct een clubrecord (hartstikke goed jongens) van 6.85. Uiteindelijk was Job de betere bij de meerkamp en eindigde hij een op een 9^de plaats en Sem op de 12^de plaats. Thijs Klein Velderman en Jarno Kuiper kwamen uit bij de jongens A1. Jarno eindigde op een 6^de plaats en Thijs eindigde op een 25^ste plaats. Dit was een grote groep en de jongens hebben het netjes gedaan.
Kristian Mos was van Start ‘78 de enige deelnemer bij de junioren D2. Hij liep op de 30m sprint een clubrecord met een tijd van 4.95. Hij eindigde in de meerkamp uiteindelijk op een 5^de plaats. Meer jongens hebben er van ons niet meegedaan. Daarom gaan we nu over naar de meisjes. Als jongste meisje kwam Lieke Berger uit bij de pupillen A1. Zij eindigde op een mooie 15^de plaats. Eén jaar ouder is Anne Karlijn Mos. Zij was de enige met een podiumplaats en wat voor één: DE HOOGSTE TREDE. Ze moest wel even gezocht worden. Het leek wel of ze geen zin had om de prijs in ontvangst te nemen omdat ze naar voetballen stond te kijken. Hoe durft ze! In de einduitslag had ze maar liefst 85 punten meer dan de nummer 2. Proficiat Anne Karlijn.

Bij de meisjes junior D hadden we 3 deelnemers: Thirza Kuiper, Demi Berger en Rosalie Tissingh. Zij moesten als meisje D1 samen met meisjes D2 een meerkamp voltooien. Ik geef het je te doen. Maar zij hebben zich kranig gedragen. Rosalie eindigde op een 9^de plaats (2^de meisje D1). Demi op een 17^de en Thirza op de 29^ste. Ja, voor Thirza is het loopnummer 970 meter gewoon te kort.
Het voordeel van deze wedstrijd is dat de kinderen weer een dag van de kerstvakantie onder de pannen zijn. Nadeel van deze wedstrijd is dat ik er een dag voor moet vrij nemen, maar dat heb ik er wel voor over.

Goede prestaties tijdens de nationale indoor D-Junioren

Tineke Jonkman

Op zaterdag 21 januari deden er 6 atleten van Start’78 mee aan de Nationale Indoor Kampioenschappen in Apeldoorn. Het was voor de 2e keer dat dit indoor evenement plaats vond, in navolging van de Nationale D-Spelen outdoor. Heel veel deelnemers, een lange dag en wennen aan het officiële melden bij de callroom.

Kristian mocht meteen om 10.00 uur de spits afbijten op het verspringen. Gezien het grote aantal deelnemers, maximaal 40, was de groep in tweeën gesplitst. Dat betekende dat er 1 groep boven in de hal mocht springen en de andere groep moest zich zien te kwalificeren in de bak beneden. Jammer dat Kristian in de groep zat die in de warming-up ruimte moest springen. Nadeel was veel drukte, atleten liepen daar in en geen optimale tartanaanloop. Van de 40 atleten die meededen, gingen er 12 door naar de wedstrijd aan het eind van de dag. Kristian kwam tot 4,29 meter en werd in totaal 22e. Daarna moest Kristian direct weer naar de callroom voor de 60 meter sprint. En dit ging super! Hij werd 2e in een zeer spannende serie in een nieuw p.r. van 8.73 sec. . Dit betekende voor Kristian later op de dag de halve finale. Kristian liep in deze halve finale o.a. tegen een concurrent die in de serie al de 2e tijd ooit had neergezet. Advies was een zeer snelle start en dit vast houden tot de finish. En zie Kristian stormde op de finish af, werd 5e in deze halve finale serie met weer een prachtig nieuw p.r. van 8.67 sec.

Inmiddels waren ook Marije en Rosalie gearriveerd en gingen inlopen en zich voorbereiden op hun verspringen. Marije had hier de pech dat ze ook beneden moest springen voor de kwalificatie terwijl Rosalie het geluk had dat ze boven mocht springen. Marije kwam uiteindelijk als 5e uit haar groep tot 4,42 meter en bleek nadat ook de andere groep had gesprongen door te zijn als 10e naar de wedstrijd die om 18.00 uur zou starten. Rosalie kwam tot een sprong van 3,83 meter en dit bleek niet genoeg te zijn om zich te plaatsen voor de wedstrijd. Rosalie eindigde als 20e.

Toen was het even 1,5 uur rustig, voordat het hoogspringen en de 1000 meters zouden gaan beginnen. Eric, Wesley en Thirza arriveerden. Ik kon ze rustig laten zien waar ze zich 20 minuten voor het begin moesten melden en sprak de wedstrijd met hun door. Op advies moesten ze lekker buiten inlopen, het was binnen ontzettend warm.

Inmiddels begon ook het hoogspringen voor Marije en Rosalie. Beidden sprongen tegelijk, weliswaar in een aparte bak. Zelf had ik een rustig en strategisch punt gezocht, weliswaar geen stoelen, maar wel alle ruimte om beidden te zien springen en aanwijzingen te geven. Daarnaast volop de ruimte voor de 1000 meter lopers. Eric en Wesley zaten beidden in de 1e serie. Helaas lieten beidden meteen een gaatje vallen. Iets wat achteraf teveel kracht kost om het weer goed te maken. Ondergetekende en Marco schreeuwden ons de longen uit het lijf. De laatste ronde ging in (5 rondjes van 200 meter). Voor Wesley werd het erg moeilijk maar hij bleek ook verkouden te zijn. Eric had echter nog zoveel over en zette zijn eindspurt in. Uiteindelijk finishte Eric als 5e in 3.28.41 min. en Wesley werd 8e in 3.34.53 net een p.r. voor Wesley. In totaal werd Eric 28e en Wesley 32e van de 40 deelnemers. Bij het hoogspringen lag de lat op 1.20 meter en nog geen problemen voor Marije en Rosalie.

Toen kwam Thirza voor haar 1000 meter. De opdracht om meteen een goede positie te kiezen en mee te gaan, werd door Thirza uitstekend uitgevoerd. Thirza nestelde zich op de 2e positie en kon 2 rondes goed meegaan. De opening was voor haar doen snel. Ze moest in de 3e ronde een gaatje laten vallen. Gelukkig voor haar kwam er een ander meisje over haar heen en kon Thirza zich mee laten trekken. De laatste ronde was echt op de tanden bijten maar Thirza finishte als 3e in een nieuw p.r. van 3.40.91 minuten. In totaal werd Thirza keurig 14e van de 40 deelnemers, voorwaar een prima prestatie!

Verder met het hoogspringen. Marije had de 1,30 meter in 1x gehaald, Rosalie deed dat in de 2e poging. Op naar de 1,35 meter. Tot grote verbazing van mij en misschien ook wel voor haar zelf, sprong Rosalie in haar 1e poging ruim over de 1,35 meter, een nieuw p.r. Heel knap gedaan Rosalie, alleen jammer dat je daarna niet meer durfde en je afmeldde. Maar goed, een fantastische sprong wat voor Rosalie een 6e plaats betekende. Marije sprong met gemak over de 1,35 meter, maar daarna was het gebeurd en eindigde Marije als 12e. Toen was het wachten op de wedstrijd verspringen van Marije. Helaas liep alles uit, wat betekende dat Marije bijna 1 uur in de callroom moest wachten en pas om 19.00 uur begon. Nu gelukkig boven springen. Nog even wat ander puntjes in de spikes en proberen bij de beste 8 te komen voor alsnog 3 extra sprongen in de finale. De eerste sprong was meteen al beter dan in de ochtend, namelijk 4,53 meter. Nadat alle 12 meisjes 3x hadden gesprongen, bleek Marije zich net als 8e te hebben geplaatst voor de finale. Dit betekende dat ze als eerste moest gaan springen. Ineens kwam er meer leven en actie in Marije. Haar 2e sprong in de finale; 4,73 meter, bracht haar ineens op de 4e plaats. Slechts 7 centimeter achter nummer 3. De laatste sprong moest dan ook een “alles of niets” sprong worden. Helaas, een mooie sprong maar net ongeldig. Uiteindelijk werd Marije 5^e. Iemand ging haar nog net voorbij. Maar de 4,73 meter betekende wel een nieuw clubrecord.

Al met al een zeer lange dag. Om 20.15 uur gingen we de hal uit. Maar prachtige prestaties voor iedereen! Een goede indicatie voor het komende baanseizoen waar we hopelijk weer hele mooie prestaties gaan zien.

Jarig in maart en april

maart

3-3	Marijke de Kan	11-3	Trijntje Costeris	20-3	Stephan Nijs
4-3	Kevin Boes	11-3	Jorina Dekker	21-3	Berry Pees
4-3	Dennis Lahuis	14-3	Esther Zijlstra	21-3	Ferna Buiter
7-3	Patrick Postma	15-3	Harm Kolvoort	21-3	Mike van Hattem
8-3	José Muurlink	17-3	Ina Gerding	25-3	Nathan van der Heide
9-3	Wolter Nijmeijer	19-3	Arjen Guikema	27-3	Wolter Bosscha
9-3	Rens Siertsema	19-3	Rinske Sterkenburgh	28-3	Gerdie de Jong
10-3	Chris Pols	19-3	Hilco Dekker	31-3	Evri Penning
10-3	Simon Hermsen	20-3	Feico Jansma

april

1-4	Wilma Kuiper	9-4	Sterre Honsbeek	24-4	Annemiek Schlaman
1-4	Dione Schipper	12-4	Wendy Verhagen	25-4	Adri Sluis
2-4	Daan Bijdevaate	15-4	Anneke Boelens	27-4	Marije Roerink
3-4	Hans Sterkenburgh	17-4	Ruud van Brevoort	27-4	Jarmo Visser
4-4	Mileen Bruinewoud	17-4	Anita Blankvoort	28-4	Petra de Lange
6-4	Remco Mulder	18-4	Robert Hilligehekken	28-4	Simone Westerbeek
7-4	Ella de Jong	20-4	Peter Mulder	29-4	Ad Roodhuijzen
8-4	Rosalie Tissingh	22-4	Janna Jelsma	29-4	Marchel Tissingh
8-4	Sanne Geerders	24-4	Klaas de Haan	30-4	Roderic Luijten

Nieuwe leden

Jan Vis – Trimlid

Wilma Hendriks – Trimlid

Hilco Dekker – Trimlid

Zoë Jager – Pupil A

Karelien Raben – Wandelaar

Joan Hiddinga – Trimlid

Els Heibrink - Trimlid

Het estafettestokje

Clara Schotsman

Ik ben Clara Schotsman en woon 21 jaar in Steenwijk, wat me erg goed bevalt. Vooral de omgeving trekt me aan. Bos, water en heide. Het is hier genieten wat natuur betreft. Omdat ik graag buiten bezig ben, ben ik naast tuinieren, wandelen en fietsen gaan hardlopen. Dat hardlopen heeft een lang voortraject gehad voordat ik het serieus ben gaan nemen. Ongeveer 15 jaar geleden heb ik voor het eerst de hardloopschoenen aangetrokken en ben ik in het donker gaan lopen. Stel je voor dat  iemand  me zag, ze verklaarden me voor gek. Een buurvrouw zag het toch, vond het helemaal niet raar en is meegegaan. Tja, door de smoes van regen, wind en sneeuw stopte ik er weer mee, totdat ik in de Steenrijke Expres las over de Loop je Fitcursus. Na opgave bij Rob en Ina begon het echte leven als hardloper. Wat was ik trots op mezelf na 10 weken een half uur te kunnen rennen. Ik was verkocht! 2 keer in de week loop ik met de dinsdag/zaterdaggroep. Vooral het trainen in het bos vind ik heerlijk. De ondergrond is (meestal) zacht wat me goed bevalt. Bovendien is het genieten geblazen in elk jaargetijde van kleuren en geuren. Het lopen in een groep stimuleert me. Heb ik een goede dag loop ik wat meer vooraan, een andere dag wellicht meer achter in de groep. Het kan allemaal.

Ik ben getrouwd en heb 3 kinderen, waar van de jongste nog thuis woont. Sinds een paar jaar werk ik op Kindcentrum Bernhard, alwaar ik 2 functies heb. Werken met kinderen heeft al meer dan 25 jaar mijn hart, ik geniet van ze.

Jim, ik heb de opdracht volbracht, en zal je weer es laten struikelen…ha…ha…

Het estafettestokje geef ik door aan Nancy Kuper

Rode wijn en naaldhakken

Ivonne, Nynke en Margreet

 Alweer een jaar voorbij, wat vliegt de tijd. Weer een mooi jaar om op terug te kijken. Ook dit jaar hebben twee naaldhakken weer meegelopen met de 30 van de 30^ste.  De andere naaldhak heeft aan ons gedacht en mist het lopen best wel. Dit zijn onze belevenissen over de beroemde 30 van de 30^ste  2011.

Wij stonden nog in dubio, gaan we met de eerste groep of de tweede groep mee? Voordat wij het in de gaten hadden, was de eerste groep al uit de kantine gesmokkeld. Tja en dan, dan is er geen weg terug. Al had onze trainer gezegd dat wij ons aan moesten sluiten bij de tweede groep, moesten wij onze moed bij elkaar rapen en voegden wij ons dus bij deze groep.
 De start ging iets anders dan voorheen, niet vanaf de baan, maar eerst een stukje met de auto. Hier ging het al fout, de vrouwen werden van de mannen gescheiden …. Pffff. (Gelukkig ging dit tijdens de loop niet zo, ze waren best bezorgd om ons).
Ook bleek dat deze gereden kilometers met de auto niet van de 30 km af gingen. We gingen richting de oude Amerikaanse basis, en vanaf dit punt ging de 30 km route van start. Het was weer een mooie route, wel zwaar. De dagen ervoor had het enorm geregend en hier en daar had je graag je bikini of je zwembroek aan gewild. Je kon het wel een cross noemen! Zelfs sneuvelden er lopers, maar gelukkig met goede afloop. Gauw weer op de been en hup het zware pad weer volgen. Soms vloog je van links naar rechts om de plassen te ontwijken, maar dat lukte helaas niet altijd. Een beetje ontbering mag ook best wel.
De paden ging door over; Havelterberg, Darp, Uffelte, Brandenveen en Havelte. En wij hebben alvast weer een stukje mogen proeven van de mooie loop: de Hunebedloop. Eenmaal weer bij de auto’s aangekomen, bleek dat er nog 500 meter gelopen moest worden. Dat hoef je maar 1x te zeggen en hup d’r gaan weer een paar hardloopfans de 30 vol maken. De rustposten waren weer goed uitgerust, we zijn lekker verwend met een bakje thee en een speculaasje. Bedankt daarvoor, dat hadden wij wel nodig!
 Na het rennen en de korte autorit terug voelden we ons nog best “ok” voor zover je je “ok” kunt voelen na 30 km in je benen te hebben gelopen. In ieder geval het viel ons niks niet tegen. Ook van de andere groepen hebben wij gehoord dat ze het goed hebben volbracht en genoten hebben van de mooie route. Toen de prijsuitreiking; beide naaldhakken stonden op het podium. Daarna konden  we weer ons uitleven op een Chineesje.
En nu het nieuwe jaar weer in, nieuwe ronden nieuwe kansen. De eerste trainingen hebben wij weer achter de rug, de oliebollen zijn er weer af. De boscrossen staan weer in de agenda en wij hebben er weer enorm zin aan om onze hardloopschoenen aan te trekken. Vele leuke uitnodigingen (flyers) komen voorbij. We moeten keuzes maken en dat is niet altijd even makkelijk. De Nieuwjaarsloop in Zwartsluis, een leuke start. Deze wordt georganiseerd door de plaatselijke voetbalvereniging en is altijd goed bezocht ook door leden buiten het voetbalgebeuren om. Het was best pittig, zelfs nog een schoen verloren in de blubber…..maar geen gebagger, hup weer je schoen aantrekken en je ronden afmaken. En dit kan ik natuurlijk weer jaren aanhoren ;o)
En dan nog zo’n blooper: wanneer ben je veteraan? Bij deze vereniging vanaf je 40^ste en als je nog niet helemaal wakker bent, schrijf je je keurig in bij de senioren. Zo werd ik 4^e overall, 3^e bij de senioren en 1^e bij de veteranen. Ik kon natuurlijk naar mijn vette prijs zwaaien, maar uit coulance van de vereniging kreeg ik een bos bloemen en zakgeld mee.
 Door de wedstrijdjes houden wij weinig tijd over om weer eens gezellig een duurloopje met elkaar te doen, maar als we er aan toe komen, dan gaan we voor niet minder dan 1,5 uur! Tijdens het lopen kwamen we langs “Het galgenveld” op het landgoed Heerlijkheid de Eese. Wat is dit nu precies en waar ligt het veld? Allerlei antwoorden kwamen langs, zoals: het letter- / woordenspelletje galgje werd levensecht gespeeld. Jullie kennen het wel, dat is namelijk van deze tijd!. Er werd natuurlijk meer onzin uitgekraamd, dan dat je serieuze antwoorden hoorde. Uiteindelijk gaan we voor het juiste antwoord even googlen: Hier vonden de terechtstellingen plaats waar bewoners en publiek getuige van konden zijn. Klinkt logisch he? De ligging is aan de oostzijde van Huis Eese. De huidige veldnamen doen ons nog herinneren aan deze tijd. Maar voor wie gold dit toentertijd en waar komt de benaming “Heerlijkheid” nou vandaan? Uit deze havezathe (een havezathe was in de zeventiende en achttiende eeuw een term voor hofstede, hof of hoeve) is rond 1400 de 'Heerlijkheid Eese’ voortgekomen. Deze “Heerlijkheid” hield in dat men zelfstandig recht mocht spreken, los van het centrale gezag in Steenwijk. Dit recht of overheidsgezag had men in leen van de landvorst, de graaf of de hertog. Later ging “Heerlijkheid” ook het gebied aanduiden waarover het gezag zich uitstrekte. In 1443 kreeg de Heerlijkheid de Eese het recht een wapen te voeren dit duurde tot 1 september 1785. De Eese was toen een bescheiden gehucht, van een esachtig type met enkele huizen. En Berry wist jij dat het dorp Eesveen vanuit de Eese is gesticht, doordat de boeren zich in de veertiende eeuw afscheiden van de Heerlijkheid?
 En niet te vergeten zo’n duurloopje over De Eese brengt je overal naar toe, het landgoed De Eese ligt namelijk op het snijpunt van drie provincies: 65% ligt in Overijssel (Gemeente Steenwijkerland), 34% in Drenthe (Gemeente Westerveld) en 1% in Friesland. (Gemeente Weststellingwerf).
Zaterdag 28 januari staat in onze agenda vet geschreven “de Hunnebedloop”. Het was prachtig weer en er was veel deelname, wel 50 lopers/loopsters meer dan vorig jaar! Met zo’n mooie omgeving mag je eigenlijk deze loop ook niet missen. Onderweg zelfs reeën gespot en natuurlijk niet te vergeten de grote enge koeien waar je misschien wel een stapje harder van gaat lopen. Er zijn weer vele pr’s gelopen waar wij allen weer trots op zijn en waarmee wij zelfs het podium mochten trotseren. Nog steeds werpt de trainingen van Jebbe zijn vruchten af. De eerste stappen voor de lange afstandscompetitie zijn weer gezet.
Terwijl de ene naaldhak op dit moment misschien wel aan het puffen is, de andere naaldhak het bovenstaande allemaal gedaan heeft, is de laatste naaldhak niet zoveel in en rondom Steenwijk meer aanwezig. Gelukkig kan er in de omgeving van Hellendoorn ook erg goed gelopen worden en is er naast het klussen in het nieuwe huis ook nog wat tijd om de paden en bossen hier al hardlopend (en fietsend) onveilig te maken. Nieuwe uitdagingen worden nog steeds gedaan en zo heeft deze naaldhak vorige week een super mooie, maar zware run-bike-run gedaan. 2 uur lang ploeteren door nattigheid, modder en zandheuvels was toch leuk achteraf en smaakt naar meer, dus ook maar inschrijven voor een triatlon…

Gerstenat en vette Friet

Belevenissen van een recreatieve loper

Terwijl ik dit schrijf straalt er een prachtig winterzonnetje. Het is heerlijk weer (achter glas). Ik heb net een stukje geschaatst, heerlijk. Maar er staat redelijk wat wind, dat maakt het koud. Het is jammer dat er zoveel sneeuw is gevallen, daardoor wordt het maken van tochten wat beperkt. Maar het is natuurlijk fantastisch dat we weer kunnen schaatsen. Afgelopen nachten was het wel heel erg koud, dat is dan weer wat minder.

De trainingen moeten natuurlijk iets aangepast worden aan de weersomstandigheden. Ten eerste goed aankleden, en ten tweede oppassen dat je niet te lang stil gaat staan terwijl je bezweet bent. Het is wel gek, de maand januari was eigenlijk heel zacht, en dan ineens klapt toch de winter erin.

Afgelopen woensdag tijdens de training had ineens de donkere naaldhak een blond moment. Het zal wel van de kou gekomen zijn maar tijdens het inlopen, kwamen er ineens UFO’s over vliegen (dacht ze). Wat een beetje verlichting en spiegeling in de lichtmasten al niet kan doen J

Tijdens de training wordt er toch redelijk veel gekletst over van alles en nog wat. Zo verklaarde Ad vorige week (nadat Jazlin Eddy had gezoend voor zijn verjaardag) dat hij ook jarig was geweest! Nadat we over deze schok heen waren, bleek na de training dat Jazlin haar bounty ineens in een nuts was veranderd (was het toch een UFO geweest?) En Bert loopt met 3 broeken, waarvan 2 met het kruis eruit dus de vitale delen blijven niet echt warm. Misschien kan hij morgen de baan vegen, dan wordt je vanzelf warm.

  

Op 30 december is de 30 km weer gelopen. Folkert Sterkenburgh had weer een mooie route uitgezet met nu als startpunt de voormalige Amerikaanse basis. Het was voor het eerst dat we een stukje met de auto gingen voordat we gingen lopen. Dit jaar maar eens evalueren hoe dat bevallen is. In ieder geval is alles weer goed gegaan. Natuurlijk is het zwaar en natuurlijk moet je afzien. Maar tijdens het lopen wordt er over van alles en nog wat gekletst dus je bent weer helemaal bij. Onderweg kwamen we de andere groepen tegen dus ook dat deel ging prima. Het eerste stuk liepen we wat te hard. Het was een zwaar parcours, dus dat brak op het eind wel op. Maar vooral het stuk rondom het Brandeveen is een prachtig stuk natuur. Alleen even oppassen op de paadjes, die zijn erg slecht en erg nat. Gelukkig kwamen we ook daar goed door, alleen Jelle lag een keer op zijn kont, maar behalve gekrenkte trots geen blijvend letsel.

’s Avonds traditiegetrouw het buffet. Er bleef een man of 40 hangen en onder het genot van een hapje en een drankje werd er volop nagekeuveld.

Ik blijf zelf een beetje last houden van mijn benen, het voelt gewoon niet helemaal lekker. Net of ik continu zware benen heb, overbelasting? Het zal toch niet? In ieder geval doe ik op dit moment even kalm aan. Loop iets minder, en heb dat vervangen door was sportschoolbezoek. Lenigheid is ook belangrijk dus ik probeer maar eens een klasje yoga en doe wat krachttraining. ’s Winters is dat wel grappig maar zomers is er natuurlijk niks lekkerder dan in je korte broek door het bos hollen. Nu de winter zo invalt probeer ik ook de schaatsen weer eens. Langzaam wennen want dat is toch wel een poosje geleden.

Het betekent niet dat ik niks doe qua lopen hoor. Ik heb de boscross meegedaan, en al eens een coopertest op de baan en 14 dagen geleden ook de hunebedloop. Dat is zo langzamerhand ook een hele populaire loop geworden. 8 of 15 km is voor de meeste mensen ook goed te doen natuurlijk. Het was dit keer ook prachtig weer, wel fris, maar weinig wind en een heerlijk zonnetje. Korte broeken weer dus! Tot halverwege ging het redelijk, iets te snel zelfs maar na de waterpost moest ik mijn medeloper laten gaan. Ik heb ook bewust wat gas terug genomen, en ik werd al vlot door een man of 5-6 ingehaald. Ook Ad kwam me voorbij waaien (wind mee, dan gaat hij als een speer). J

Een kilometer of 3 voor de finish kreeg ik in de gaten dat Klaas de Haan vlak achter me zat. Dat is een grote concurrent voor de LA competitie dus ik moest nog even op de tanden bijten. Gelukkig was het te overzien en kon ik hem voorblijven. Uiteindelijk finishte ik 1½ minuut langzamer dan vorig jaar. Ik was tevreden.

Ik vind zelf de crossjes altijd leuk. Volgende week weer eens Appelscha proberen? Het is wel eens een beetje rommelen met de tijd en de dag. Soms zijn er wedstrijden waar je de hele dag mee onder de pannen bent, dat is wel eens lastig. Kwestie van prioriteiten. Over 14 dagen is onze “eigen” boscross. Ik heb de eerste mee gelopen en de 2^e gemist, dus als ik nog in aanmerking wil komen voor het klassement moet ik de laatste 2 mee doen.

Hopelijk kunnen we morgen de baan schoon krijgen, dan kunnen we heerlijk onze rondjes doen. De sneeuw zal de komende dagen nog niet smelten dus het zal wel even met vereende krachten schuiven worden. Op dit moment hebben we de beschikking over een geleende baanveger. Als iemand nog een idee heeft hoe we door sponsoring een eigen baanveger voor elkaar kunnen krijgen. Ik hou me aanbevolen, 400 meter met de hand schuiven is ook een hele opgave.