Districtsfinale Jongens D

Door Tineke Jonkman

Op zaterdag 25 juni werd in Emmeloord de Districtsfinale gehouden. De weersom-standigheden waren slecht; regen, regen en nog eens regen. Het “zonnetje “ was Eric, die vandaag 12 jaar werd, maar wel meedeed voor de ploeg!

Na het traditionele defilé gelopen te hebben, zeker weer heel leuk voor de 1^e jaars D-junioren die het gevoel hadden van een Olympische opening, begon de wedstrijd.

De jongens Kristian, Jorrit, Wesley en Julian liepen de 4x 80 meter estafette in 46.98 sec. Op de 80 meter horden een p.r. voor Kristian in 16.03 sec en een p.r. voor Wesley in 16.30 sec. Bij het hoogspringen kwam Julian tot 1.35 meter en Bram tot 1.25 meter. Beidde jongens hadden hier wel last van de natte en daardoor gladde aanloop. Op ver wederom 2 p.r.’s. Kristian werd hier knap 3^e met een p.r. van 4.23 meter en jarige Eric gaf zichzelf een cadeautje met een p.r. van 3.68 meter. Bij het kogelstoten kwam Kevin tot 7.30 meter en Obbe tot 5.19 meter. Bij het discuswerpen kwam Bram tot 12.21 meter en Peter tot 9.37 meter. Wederom 2 p.r.’s en wel bij het speerwerpen. Kevin kwam tot een p.r. van 23.02 meter en Jorrit tot een nieuw p.r. van 15.83 meter. Op de 1000 meter liep Eric een verdienstelijke tijd van 3.38.03 minuten onder deze zware omstandigheden. Verder een groot compliment voor Obbe, die inviel en voor de ploeg de punten binnen haalden in 4.03.06 min. Obbe bedankt! Op de 80 meter een p.r. voor Jorrit in 12.58 sec. Pech voor Julian. Na zijn 80 meter te hebben gelopen, bleek er iets mis met de tijd. Wat betekende dat Julian wederom de 80 meter moest lopen, het werd 11.88 sec.

In totaal werden jullie 6^e met 5928 punten. Wat best een knappe prestatie is. Daar jullie bijna allemaal nog 1^e jaars D junior zijn!

Marije 1e jaars D junior sprint met 4.80 meter ver naar 3e prestatie op ranglijst allertijden

Door Tineke Jonkman

Op zaterdag 2 juli werd het NNK voor C/D junioren in Leeuwarden gehouden. Zonder iemand tekort te doen, kan ik wel zeggen dat er 3 atleten op zeer hoog niveau presteerden.

Marije, 1^e jaars D juniore, liet een zeer indrukwekkende serie van 6 sprongen zien bij het verspringen. Met als beste sprong 4.80 meter. Hiermee staat Marije op de 3^e plaats in de ranglijst Allertijden van Start’78. Het leverde haar een 2^e plek op. Verder een 1^e plaats bij het hoogspringen met 1,45 en een 3^e plek op de 60 meter in 8.87, na in de serie al 8.66 te hebben gelopen. Marije proficiat!

Kristian , ook pas 1^e jaars D junior, werd op de 80 meter 3^e in de finale in 11.85, na in de serie 11.64 sec en in de halve finale 11.68 te hebben gelopen. Verder een 2^e plaats voor Kristian bij het hoogspringen met 1.35 meter en een 4^e plaats bij het verspringen met 4.15 meter . Kristian ook jij proficiat!

Als 3^e uitschieter wederom Claudia op de 600 meter. Weer 2x veel wind tegen en geen tegenstand. Toch een mooie tijd van 1.39.55 min. Verder 2 p.r.’s en 2 zilveren plakken voor Soraya op kogel met 10.47 meter en op discus met 21.90 meter. Kevin een 2^e plaats op discus met 19.19 meter en een 4^e plek op kogel met 7.36 meter. Peter kwam met de discus tot 10.87 meter. Wesley haalde op de 80 meter de halve finale en liep hier 12.68 sec. na in de serie 12.64 sec. te hebben gelopen. Eric liep wederom een goede 1000 meter, ook nu weer 3x wind tegen. Eric kwam tot 3.35.54 min. ( de tijd gegeven van 3.30.50 min. wat een p.r. zou zijn geweest, was geen goede tijd)

Obbe kwam met de discus tot 12.01 en verspringen 3.41 meter. Weer een p.r. voor Iris bij het speerwerpen, een 2^e plaats met 22.07 meter. Tim liep de 1500 meter in 4.48.03 min. Totaal verkouden en last van hooikoorts lukte het vandaag niet. Jammer Tim, volgende keer beter. Dennis kwam met de kogel tot 10.29 meter en de discus tot 30.35 meter. Een 1^e plaats voor Ryanne met speer en net geen p.r. met 28.53 meter. Wieke had een p.r. op verspringen met 3.11 meter. Gerdo werd 1^e bij speerwerpen met 36.45 meter. Jeen liep bij de heren een p.r. op de 200 meter in 25.55 sec. Tineke Boes behaalde 2x een 2^e plaats, de 100 meter in 17.94 sec en speerwerpen 15.42 meter. Hans won het speerwerpen bij de Masters met 35.54 meter.

Jammer heel jammer, dat er zoveel fouten werden gemaakt door de jury. Veel foutieve uitslagen en foute uitslagen op de 600 meter meisjes D en 1000 meter jongens D. Op dit moment (nu ik het stukje schrijf, 4 juli) heb ik nog geen uitslagen van het speerwerpen jongens D. Hopelijk wordt deze toch voor de jeugd leuke en belangrijke wedstrijd, volgend jaar wel goed georganiseerd.

Woensdagavondpret.

Door Jana Posthumus

TT = Trainster Tineke

Lief = Wolter van der Veen

Zwager = Klaas van der Veen

18 Mei.

Peter besloot een lichte looptraining te doen met wat grondoefeningen daarna. Wilma, Tineke, Jan en ik gingen hoogspringen. De hoogte deed er niet toe, maar de techniek des te meer. Jan kwam tot de ontdekking dat hij niet met links maar met rechts af moet zetten. Hij sprong makkelijk over de 1.05m. Dat doen zijn dochters hem niet na. Peter moest oefeningen op een matje doen maar hij werd door ons afgeleid. Hij deed alsof hij de oefeningen deed en was meer met ons bezig. Na de training ging Ivonne, van de loopgroep van Jebbe, zich opdrukken. Meteen voelden Freddie en Nynke zich ook geroepen. En met name Freddie voerde de oefening keurig uit. We stonden hem allemaal te bewonderen. Daarna voelde Bert zich ook geroepen om zich te gaan opdrukken, maar dat zag er toch een stuk minder spectaculair uit. Sorry Bert.

2^e medaillewedstrijd. 20 Mei.

Ik deed niet mee en daarom miste Wilma het kruisje, waarmee ik de bocht aangeef,  bij het hoogspringen. Zij gebruikte tijdens de training die markering voor haar zelf. Trijntje, die toch al jarenlang weet hoe ze haar aanloop heeft bij het hoogspringen, vergiste zich. Ze zette 2 passen te vroeg af en gooide met haar arm de paal om. Op de foto is duidelijk te zien dat de lat eraf gaat maar wie goed kijkt, ziet dat ook de paal om gaat. Dit gebeurde op 1.10m. Ze heeft die wedstrijd overigens nog wel 1.20m gesprongen. Ze had haar arm behoorlijk bezeerd. Toch dacht ze dat ze met diezelfde arm nog wel zou kunnen kogelstoten. Na afloop zagen wij Sander. En die werd dan ook min of meer door ons aangevallen met de vraag wanneer hij weer eens op de training zou komen. Hij was van plan om dat over ± 3 weken weer te doen. Wij zullen hem daaraan houden.

Maandagavondpret. 23 Mei.

De loopgroep was al buitenom aan het inlopen en van mijn groepje was er nog niemand. Ik zag dat Harm aan het inlopen was op de baan. Hij had de loopgroep net gemist. Ik liep een rondje met hem mee. Daarna liep ik er nog één alleen en daarna nog één met Peter en Trijntje, die inmiddels gearriveerd waren. Tijdens de loopscholing zei Zwager tegen Bert:’Je rechter been doet niet wat je linker been doet’. Waarop Bert antwoordde:’Nee, want het is m’n andere been’. Peter ging kogelstoten en Trijntje en ik oefeningen op de mat doen. Nou ja, oefeningen? Er werd meer gekletst. Later vond ik nog een hele grote blauwe bal waarmee ik mijn oefeningen van de fysiotherapie kon doen. Als laatste gingen we met z’n drieën discuswerpen.

Trainen bij de Leemkoele - Hattem. 29 Mei.

Lief en ik hadden besloten om een stukje te gaan lopen rond de Leemkoele bij Hattem. Op zich wel een leuk stukje bos, maar ook druk aangezien er een camping gesitueerd is. Jammer genoeg is het er nooit stil. Je hoort steeds in de verte de auto’s rijden. Ik had er wel zin in. Alleen… sinds de hardloop 4 daagse in Apeldoorn associeer ik het bos met RUPSEN. Ik kan er niks aan doen. Hattem is het verlengde van de Veluwe, en daar krioelde het vorig jaar van de rupsen. Ik stond al doodsangsten uit in de auto op weg naar Hattem. Ik had al tegen Lief gezegd dat als er rupsen waren, ik van plan was om in de auto te blijven. Gelukkig voor mij was het rupsvrij en kon ik opgelucht ademhalen. Ik snoof het bos dan ook goed in mijn longen. Ik heb toch nog 25 minuten door het bos gedribbeld. Lief liep zijn eigen rondje. Hij is weer in training voor de hardloop 4 daagse van Apeldoorn later dit jaar. Of ik weer als fotografe/reporter mee ga, is nog maar de vraag. Ik wil wel, graag zelfs, maar die rupsen hè! Trouwens, in de buurt van de Leemkoele is ook een behoorlijk steile heuvel. Ideaal voor heuveltraining. Je kan parkeren bij de carpoolplaats.   

1 Juni.

Omdat de junioren en senioren in verband met Hemelvaart geen trainen op donderdag hadden, deden er een paar van die groep met ons mee. TT kreeg daarom versterking van meneer Feico. De loopscholing was meteen een stuk pittiger, iets wat ik helemaal niet erg vond. TT liep van kogelstoten; Jan, Wilma, Tineke, Rianne en ik, naar verspringen;Trijntje, Peter en Gerdie. Gerdie is de moeder van Demi Berger die wel eens een technische training mee wou maken. Meneer Feico hield zich bezig met de looptraining van Jeen en Ellen en Discuswerpen van Marco en Gerdo.  

Het gesprek ging tijdens kogelstoten over grijze haren. Wij hadden besloten, omdat ze bij de Masters trainde, dat Rianne ook een Master was, maar dat ze dat verborg door haar haren blond te verven. Ze was volgens ons  natuurlijk hartstikke grijs. Wilma, die kapster is, zag dat meteen. Jan is een man die, in tegenstelling tot ons, nooit iemand zomaar zal beledigen en daarom noemde hij grijs haar bij vrouwen ‘sexy zilver’. Later gingen we allemaal discuswerpen. Behalve Peter, die ging kogelstoten met Marco. Toen we na afloop gezamenlijk terug liepen met een kruiwagen vol discussen, vroeg Gerdo zich af hoe het zou zijn om een meisje te zijn. Margreet was jarig en trakteerde op zelfgekochte appeltaart. Simone gaf een rondje op kosten van haar vader Jebbe, die daar niet van op de hoogte was. Nu wel dus.

Hardloopvierdaagse 2011

Door Jana Posthumus

Lief = Wolter van der Veen

Zwager = Klaas van der Veen

Moeder = Ella de Jong

Vrijdag 10 juni. 17,1km.

Het is weer zover. De oergezellige H4D gaat weer van start. Ik zei meteen dat ik mee zou gaan om te schrijven, fotograferen en supporteren. Althans…als er geen rupsen zouden zijn. Na veel wikken en wegen, besloot ik uiteindelijk dat ik alleen mee ga als ik kan schuilen. Ik ga mee voor de gezelligheid, niet om doodsangsten uit te staan tussen miljoenen rupsen. Dat betekend dat ik er op eerste Pinksterdag, dag drie, niet bij ben. Die dag ga ik met mijn moeder (Ella voor wie dat nog niet wist) naar Viva Lavandula in Marknesse. Dat is een lavendelkwekerij met bezoekerscentrum, Grand Café en winkel. Ik heb de Aspivenin al klaar liggen want moeder is allergisch voor bijen- en wespensteken. Ik verheugde me al op velden vol met heerlijk geurende lavendel. Toen wees moeder me erop dat er ook veel vlinders op af komen. AAARG! Je raad het al, daar ben ik ook bang voor. Ik ben van de week, in mijn eigen achtertuin, al op de loop gegaan voor drie vlinders. Ze vlogen alle drie tegelijk op me af dus dat was rennen. U snapt al hoe het er eerste Pinksterdag aan toe zal gaan in Marknesse. Voor de overige drie dagen heb ik dit keer een ‘schild’ (paraplu) mee zodat ik nog enigszins ongehavend van de auto naar de kantine o.i.d. kan lopen en weer terug. Maar voor hetzelfde geld zijn er nu helemaal geen rupsen. Maar ik denk het wel. U begrijpt dat ik bovenstaande heb zitten schrijven voor we van huis vertrokken.

Het deelnemersveld is al voor de start van de eerste dag uitgedund van 5 naar 4 personen. Zwager is geblesseerd. Hij is wel van plan om als supporter mee te gaan op de fiets. De overige deelnemers zijn: Wolter (Lief), Jebbe, Egbert en Ivonne.

Terwijl we voor het spoor moesten wachten zei Zwager:’Ik dacht dat Trijntje niet meekwam’. Of hij nou Trijntje Dijkstra of Trijntje Westerbeek bedoelde wist ik niet. We waren in afwachting van een lange trein, en wachten, en wachten. Vervolgens reed er een enkele locomotief langs. Zwager, Lief en ik barstten in lachen uit.

Tot mijn grote vreugde was er geen rups te bekennen. Jammer voor jullie als lezer maar wel zo prettig voor mij. De start was dit jaar bij voetbalvereniging CSV Apeldoorn. Nadat iedereen zijn startnummers had opgehaald dronken we eerst een kopje koffie of thee. Toen was het tijd voor de voorbereiding. Voor de start verzamelden zich donkere wolken boven het bos, die na de start verdwenen waren. Hadden we hier te maken met spookwolken die de lopers zouden achtervolgen? Voor zover ik heb kunnen zien, zijn ze niet achter de lopers aangegaan. Als de eerste van onze Fantastic Four kwam Lief binnen. Even later Egbert met op de voet gevolgd door Ivonne. Jebbe zat daar zo’n 2 à 3 minuten achter. Toen onze lopers in de kleedkamers waren begon het te spetteren.  Toen ik de kantine in liep rook ik de pannenkoeken al. Ivonne had geen zin in een pannenkoek en dus gaf ze haar bon aan mij. De pannenkoeken waren formaat pizza en heel erg lekker. Later vertelde Zwager dat hij Margreet nog had gebeld en haar op de speaker had gezet zodat zij de lopers aan kon moedigen.

De stand:

M40      Wolter 8^e         01:12:36

Egbert              21^e       01:19:39

Jebbe              29^e       01:24:53

Vsen    Ivonne 3^e         01:19:44

Zaterdag 11 juni. 14,5km.

Deze etappe werd net als vorig jaar gestart vanuit zorgboerderij “De Modderkolk”. Voor aanvang van de wedstrijd zaten Lief en ik koffie en thee te drinken. We kregen gezelschap van een haan die loerde op Lief zijn krentenbol. Nadat ik hem een stukje had gegeven, bleef hij bij ons. Op een bepaald moment had hij zelfs de ogen dicht en leek het of hij stond te slapen. Hij miste een teen.

Zwager gaf mij zijn autosleutel en vertrok met de fiets het parkoers op. Ik maakte wat foto’s van de start en ging thee drinken bij Trijntje en Rianne Westerbeek. Lief meende onder het uur te hebben gelopen. Egbert werd weer op de voet gevolgd door Ivonne en even later kwam ook Jebbe binnen. Zwager fietste ook over de finish en ik gaf hem zijn autosleutel terug. Het avondprogramma bestond uit een Vietnamees buffet en een optreden van Dolf Jansen. Om daar aan mee te kunnen doen, moest je in het bezit zijn van een DOLF-startnummer met je naam erop of ‘camping gast’ erop. Iedere loper en supporter die op de camping stond, had die gekregen, maar ik was een losse supporter en dus niet in bezit van zo’n felbegeerd startnummer. Ivonne, Egbert en Jebbe gingen niet naar Dolf en dus kreeg ik Ivonne haar Dolf-nummer. Egbert had de zijne ook aangeboden, maar ik denk niet dat iemand geloofd zou hebben dat ik Egbert was. Lief ging lopend op weg naar de douches. Zwager haalde zijn fiets uit elkaar en ik zit dus te schrijven in het late zonnetje.

Het Vietnamese buffet was lekker. Voor vegetariërs zoals ik was een apart buffet. Vanwege een gebrek aan zitplaatsen was het een staand buffet. Om 21:00 uur trad Dolf Jansen op. Zijn podium bestond uit twee tafels en zijn kleedkamer was een klein keukentje met uitzicht op de varkensstal. Hij maakte nog een opmerking over al die startnummers met zijn naam erop. Er was een doventolk aanwezig, genaamd Orissa, omdat een van de deelneemsters doof was. Het was bewonderenswaardig dat deze jongedame zijn stortvloed aan woorden wist te vertalen. En dat een uur lang.

De stand:

M40      Wolter  8^e         01:00:25           toch niet binnen het uur

Egbert              24^e       01:06:54

Jebbe               29^e       01:11:51

Vsen    Ivonne  3^e         01:06:56

Zondag 12 juni. 8,4km tijdloop.

Deze etappe werd gelopen door het gebied van Berg en Bos bij de Apenheul. Terwijl ik nog snipverkouden (voelde ik gisteren opkomen) in bed lag, hoorde ik beneden Lief en Zwager met elkaar praten. Ik ging niet mee. Ik ging met moeder naar Viva Lavandula. Gelukkig heb ik maar één vlinder gezien en die vloog bij me weg. We hebben genoten van lavendeltaart (cake-bavarois-lavendel) en lavendelthee. Op de terugweg kreeg ik een SMS van Lief met de mededeling dat we de volgende dag om 7:45 uur vanuit Zwolle zullen vertrekken. Lief vertelde me dat er geen rups te zien was geweest.

Zwager vertelde me…

-  Dat Jebbe dit jaar niks in de auto had laten liggen en dat hij op tijd was.

-  Dat Egbert van tevoren naar de wc is geweest met twee volle rollen toiletpapier. (gisteren moest hij het bos in zonder papier).

-  Dat Jebbe en Ivonne elkaar onderweg tegenkwamen.

-  Dat Lief, op de terugweg naar de auto, gekiekt is samen met zijn kameraad het wilde zwijn.

De stand:

M40      Wolter 7^e         0:34:06

Egbert              21^e       0:37:47

Jebbe              34^e        0:40:55

Vsen    Ivonne  3^e         0:40:08

Maandag 13 juni. 20,3km.

Het was vroeg vanmorgen. Zes uur voor mij en half zeven voor Lief. Zwager stond om half 8 al klaar. Omdat Lief en ik nog niet helemaal gereed waren besloot Zwager in de tuin onze aardbeien te plukken en op te eten. Na Zwager met zijn fiets te hebben afgezet om ± kwart over acht in Vaassen reden Lief en ik naar CSV Apeldoorn. In de kantine werd koffie en thee gedronken. Daarna vertrokken Lief, Jebbe, Egbert en Ivonne naar de bus die om kwart over negen zou vertrekken richting Vaassen. Aangezien de start om elf uur is heb ik de tijd aan mezelf tot de eerste lopers gaan finishen.

Terwijl ik aan tafel zit krijg ik gezelschap van twee verkeersregelaars. De ene begint een verhaal over herten. Hij liep een keer naar een kruispunt en op dat moment kwam er van de tegenovergestelde richting een hert met een gigantisch gewei aangerend. Ze stonden recht tegenover elkaar op de kruising stil. Allebei geschrokken. Hij vertelde dat hij zijn hart in zijn keel had en het kippenvel op zijn armen. Naarmate de tijd verstreek kwamen er nog vier verkeersregelaars bij zitten en werd het een gezellige boel. Tegen elf uur vertrokken ze naar hun post. Nu kon ik rustig mijn lunch opeten. Na bijna een uur puzzeltjes te hebben gemaakt stelde ik m’n camera in op bewolkt en bereidde me voor op de finish. De zon deed toch nog een poging om door te breken. Toen ik bij de finish klaarstond probeerde Zwager me te bellen, maar ik was te laat bij m’n telefoon. Toen ik hem terug belde, wist ik dat het nutteloos was. Ik hoorde alleen de speaker heel hard en applaudisserende mensen en een muziekband. Ik schreeuwde dat ik hem niet kon horen en dat ik hem straks wel zou zien.

Ik stond uit te kijken naar Lief. Die liep een goede tijd van binnen de anderhalf uur. Ivonne en Egbert kwamen samen door de bocht. Ivonne zette het op een knoeperd van een eindsprint en liet Egbert ver achter zich. Die zat er duidelijk doorheen. De foto van Ivonne is de meest spectaculaire van de afgelopen vier dagen. Jebbe kwam binnen en de speaker meldde dat het zijn 6^e H4D was waarop Jebbe gebaarde dat het zijn 7^e was. Ivonne was helemaal wit van het zout van het zweet. Dat vond ze wel gek want ze eet zoutloos zei ze. Jebbe zei: ‘Het is volbracht’.

De stand:

M40      Wolter 6^e         01:28:42

Egbert              23^e       01:40:46

Jebbe               31^e       01:46:22

Vsen    Ivonne  3^e         01:40:35

Ivonne, Egbert en Jebbe gingen druk in de weer met hun mobieltjes. Een voor een konden de lopers hun herinneringsmedaille ophalen. Eerst Wolter, dan Egbert, Ivonne en Jebbe. Toen was het wachten op de prijsuitreiking. Uit ervaring weet ik dat dit wel even duurt. Ze hielden de prijsuitreiking op het balkon terwijl het publiek beneden stond. Niet iedereen had door dat je voor de foto tegen de rand van het balkon moest gaan staan. En de prijswinnaars moesten steeds de trap op en af. Dat viel voor sommigen nog niet mee na 100 en 60 km. het internationale deelnemersveld bestond dit jaar uit Duitsers, Belgen, Noren en Friezen.

Ivonne viel nog in de prijzen. Ze was derde geworden in totaal.

De eindstand:

M40      Wolter 6^e        04:15:52

Egbert             23^e       04:45:06

Jebbe              30^e       05:04:03

Vsen    Ivonne 3^e         04:47:31

Epiloog.

Terwijl Lief dit schrijven controleert op schrijffouten, die er wel inzaten, vertelt hij mij dat het wel duidelijk is dat het geschreven is door een supporter en niet door een loper. Ik antwoord daarop dat ik dat moeilijk kan doen omdat ik niet heb gelopen.

Dus op verzoek van Lief:

-  Het was de 10^e H4D.

-  Alle etappes waren veel heuvel op.

-  De laatste etappe startte in Vaassen bij kasteel de Cannenburgh.

-  Deze was speciaal voor de tiende H4D daar naartoe verplaatst.

-  Het was een mooie maar berezware etappe, o.a. door de kroondomeinen van ‘t Loo.

-  Zwager heeft van alle etappes onderweg foto’s gemaakt, ik (Jana) alleen van de start en finish.

-  De foto’s van dag drie komen allemaal voor rekening van Zwager.

-  Volgens ons vond Zwager de 60km op de fiets nog mooier dan lopend.

Lysbeth 2x zilver op NK Masters

Door Tineke Jonkman

Tijdens het NK voor Masters op 18 en 19 juni in Den-Haag deed Lysbeth mee. Voor Lysbeth een leuke wedstrijd op haar “oude thuisbaan”. Het  was dan ook een gezellig reünie weekend voor Lysbeth en IJsbrand. Daarnaast deed Lysbeth uiteraard ook mee en hoe. De weersomstandigheden waren zeker niet ideaal. Veel wind en zo af en toe een buitje regen. Op zaterdag deed Lysbeth mee aan het verspringen. Hier werd ze 2^e met een nieuw clubrecord van 4.58 meter! Op zondag deed Lysbeth mee met het speerwerpen. Ook hier werd ze 2^e met een mooie afstand van 29.48 meter.

Voor alle duidelijkheid, de Masters zijn in leeftijdscatagorien ingedeeld en Lysbeth valt onder de Masters 45 jaar. Lysbeth gefeliciteerd met je 2 zilveren plakken op dit NK!



Rode wijn en naaldhakken

door Margreet, Ivonne & Nynke

Eindelijk kunnen we in de korte broek met ’t shirt lopen. Wat is dat toch heerlijk en wat loopt dat toch licht. Toch hebben we altijd wel wat te klagen. Het kan soms zo warm zijn dat er haast geen zuurstof in de lucht zit en dan is het lopen toch minder leuk … :o( Onze trainer heeft weer een leuke schema in elkaar gezet, met name de duathlon: eerst rennen, dan zwemmen en dan weer rennen. We lopen dan vanaf de baan, richting Tolhekke en uiteraard weer terug. Dit doen wij natuurlijk niet voor niets, want één naaldhak gaat ook dit jaar weer voor een triathlon aan de slag. Wij hopen haar hierin te kunnen steunen en om zo met deze trainingen mee te doen.

Onlangs de halve Marathon Jan Driegen gelopen. Het was heerlijk loopweer en we hebben goed gelopen met mooie tijden waar wij zeer tevreden over kunnen zijn. Volgens ons was de animo hoog en zijn er vele goede tijden gelopen!? Op naar de volgende wedstrijd! Maar welke, er zijn zoveel leuke loopjes, de keuze is reuze.

De Mont Ventoux komt dichterbij en de trainingen hiervoor dan ook. We gaan 5 juli van start met de training. Helaas  hebben wij niet zo veel bergen/ heuvels met zo’n lange aanloop en zijn wij aangewezen op andere hulpmiddelen. We gaan lopen op een hardloopband, deze zetten wij dan op ongeveer 8 tot 10%. Best spannend en eens zien hoe onze kuiten dit gaat vinden. Ook heeft Egbert er voor gezorgd dat wij (Klaas, Egbert dus, Ivonne en Margreet) bij elkaar in de bus komen te zitten en waarschijnlijk ook samen de ogen gaan sluiten. De dames hopen natuurlijk dat de mannen niet snurken.

Wat houdt de Stichting Mont Ventoux in, misschien voor velen wel bekend, maar misschien ook voor een aantal niet. Op 3 september beklimmen amateur-fietsers, wandelaars en hardlopers de Mont Ventoux. Het doel is geld ophalen voor KWF kankerbestrijding en aan kanker gerelateerde regionale doelen.  Met deze actie is een belangrijk doel: zoveel mogelijk geld inzamelen. Wil je iemand steunen, kijk dan op de site: www.grootverzettegenkanker.nl

Groot nieuws: we hebben er een naaldhak bij!

Nee, er is niet weer een kleine opkomst of geboren, maar iemand wilde zo graag bij ons horen dat hij er zere voeten voor over had. Freddie; je moet dat vaker doen, staat je goed.

Freddie heeft trouwens zijn trainerscursus gehaald en valt nu her en der in als trainer. Afgelopen week verving hij Jebbe. Dan merken wij wel dat er bij ons wel vaste patronen ingesleten zijn. Een van de naaldhakken was woensdag laat thuis en kon net niet op tijd bij de baan komen. Normaal gesproken lopen wij op woensdag altijd via de Middenweg, via een paadje langs de Aa naar, zeg maar, Texaco. Vanaf daar lopen we via de Onderduikersweg naar de parkeerplaats bij het tunneltje. Dus de naaldhak is bij de Aa gaan staan wachten, kon niet missen zou je zeggen. Bleek de trainer opeens een andere route te lopen! Na een poosje te hebben gewacht is de naaldhak zelf maar naar het bos gelopen. Daar heeft zij zich noodgedwongen aangesloten bij de groep van Ad, die daar ook aan het trainen waren. Is wel goed voor de sociale contacten natuurlijk!

Ook hebben wij opgemerkt dat Freddie een aantal “eigen(aardige)” maniertjes heeft welke dus niet altijd vanzelfsprekend zijn, zoals:

-  Hij kondigt met zijn wijsvinger elke keer de nieuwe loopscholing oefening aan, heel leuk om te zien, maar je moet dus niet denken dan het een “foei-vingertje is!”.

-  Dat hij met het klokje niet bij de exacte meters staat, dit is meer om je aan te moedigen! Je moet zelf goed opletten hoever je nog moet. Dus een stukje eigen verantwoordelijkheid en niet hangen op de trainer.

-  Hij graag mag ingaan op het commentaar. En uiteraard wordt er dan door ons een schepje bovenop gedaan!

-  Hij graag mag zien dat je het trainingsschema weet ... maar houdt deze gevoelens niet echt lang vol. Zo verteld hij tig keer met een big smile wat er op het schema staat.

Trouwens, zonder gekheid, Freddie hartstikke bedankt voor je invalbeurten als trainer!

Gerstenat en vette Friet

belevenissen van een recreatieve loper

Afgelopen week was de Jan Driegen loop. Voor iedereen wat wils, 5, 10 of 21,1 km. Het is een loop waarbij laagdrempeligheid voorop staat. Ik had in de loopgroep geprobeerd om wat mensen enthousiast te krijgen om toch eens 5 of 10 km te proberen en de opkomst viel me helemaal niet tegen. Na de tijd heb ik ook geen wanklanken gehoord, iedereen blij en tevreden, dus beter kan het niet.

Ik liep zelf de halve marathon. Een uur van tevoren begint het “gedoe”. Beetje dribbelen, rekken, een rondje inlopen en natuurlijk het toiletbezoek. Uiteindelijk ben ik er dan om 7 uur wel klaar voor. Mijn vriendinnetje was er ook, maar ik geloof niet dat ik heel gezellig ben voor de tijd, vooral met mezelf bezig. Maar ja, dat verwijt krijgen wij mannen wel vaker geloof ik. Ik had uitgelegd waar we langs liepen, dus ze zou proberen om onderweg langs het parcours te komen J Het was lekker loopweer, niet te warm. Het miezerde een beetje, daar ben ik niet kapot van, maar daar kon ik niets aan veranderen.

Ik stond vooraan bij de start, ik voelde me goed en was vastbesloten om te proberen bij Wolter van der Veen te blijven. Dat is op het ogenblik mijn grootste “concurrent”. Hoewel, ik denk dat hij op dit moment wat sterker is dan ik. Als hij in vorm is, kan ik hem niet bijhouden. Maar ja, proberen kan altijd toch? Na de start zet ik de eerste paar honderd meter aan om goed weg te komen en daarna laat ik me iets afzakken. Ik tel de mannen die voorbij komen. Ik loop ergens rond de 14^e plek of zo. Er vormt zich een mooi groepje, Hans Versteeg, Wolter van der Veen, Gerrit Duits, een onbekende loper, en ik dus. Normaal gesproken lopen deze mannen voor me, maar ik probeer om bij te blijven. Het verdere verloop is voor mij wel spannend maar voor de lezer niet, dus we slaan het grootste gedeelte over. Op een km of 12/13 moet ik lossen, kan het tempo niet volhouden. Gelukkig staat Wilma bij het tunneltje met de fiets en ze fietst gezellig met me mee. Ik vind het altijd wel erg leuk dat er mensen langs de kant staan om aan te moedigen. Maar puf om iets terug te zeggen heb ik niet, het blijft bij een grimas mijnerzijds.

Wilma spreekt me nog moed in “in Budapest regende het veeeeeeel erger, grrrrr”. In de verte zie ik 2 lopers, die gaan we niet meer inhalen. Ik loop samen met iemand die me zeer dankbaar is voor het kopwerk, en dus ook keurig achter me blijft lopen bij de finish, heel prettig is dat.

Uiteindelijk finish ik in een prima tijd, maar ik ben wel helemaal kapot. Samen met mijn medeloper even wat eten en drinken en tijdens het uitlopen even nakletsen. Hij verteld me dat hij een jaar eerder is behandeld voor darmkanker. Ik realiseer me dat het allemaal toch maar heel relatief is. Het leven is niet altijd eerlijk, dat geldt ook voor Jan, naar wie de loop is vernoemd. Proost Jan……

Één van de weken hiervoor hebben we eens een alternatieve training gedaan. 10 km lopen, 1 km zwemmen en daarna weer 10 km lopen. Op een zaterdagochtend. Één van de naaldhakken heeft triatlon aspiraties. Jazlin ook. Dus de trainer zet dan zulke dingen op het schema. Klaas was geblesseerd maar mocht wel zwemmen en fietsen dus die was bepakt en bezakt met allerlei tassen. We vertrokken vanaf de baan, slecht weer, wind en regen, met een man of 7. Onderweg viel het me op dat het zwemmen niet veel natter kon zijn dan het lopen, pffff. Wat een pokke weer. Vanaf Steenwijk liepen we naar Tolhekke voor 20 baantjes. Dat lopen gaat me aardig af, maar dat zwemmen valt niet mee als je het nooit doet. Je ziet ook de meest verschillende stijlen bij de diverse zwemmers dus ik ben gelukkig niet de enige die er moeite mee heeft. Terwijl Ivonne me vrolijk voor de 3^e keer inhaalt, roep ik dat ik haar op de baan wel weer zal krijgen! Bestaat het fenomeen “hazen” ook in de zwemsport? Kun je iemand uit de wind houden in het water? Of is het dan uit het water houden? De badjuffrouw vraagt belangstellend wat we aan het doen zijn. Zwemmen natuurlijk, of ziet het er niet zo uit? J Ron verplaatst zich 20 baantjes op zijn rug. Margreet en Nynke staan alleen langs de kant te kletsen. Ivonne gaat als een speer door het water, net als Jebbe. Klaas doet het rustig aan en ik probeer om niet teveel water binnen te krijgen. Kortom, variatie genoeg J

Voor wie het nog niet weet, Margreet is in juni (jawel) 40 geworden. Oud hè, dan begin je aan je pensioen te denken. We waren uitgenodigd op de verjaardag dus weken van tevoren werden er al snode plannen gemaakt. De meeste werden ook weer verworpen maar uiteindelijk zijn we geslaagd hoor. In ieder geval moest het podium meegesleept, er was iets met een tasje van de lingeriewinkel, iets met bakken met gras, en ik moest hoge hakken aan…..ik heb 1 ½ week zere voeten gehad.

Maar…..ondanks de hoge hakken was het erg gezellig, en ik heb geen last gehad tijdens de loopjes. Dus dames, allemaal aan de hoge hakken, goed voor de kuiten en de achillespees J